Mens en medemens

Nederlands verplicht op de speelplaats?

29 maart 2012

Ja

Een school in Jette kwam in februari onder vuur te liggen omdat ze ‘taalstraffen’ uitdeelde aan leerlingen die geen Nederlands praatten op de speelplaats. Patricia Van Eekenrode, directeur van het Koninklijk Atheneum in Halle, verdedigt de maatregel. Zij is ervan overtuigd dat leerlingen alleen maar Nederlands kunnen leren door de taal consequent te gebruiken.

“Ik vind het vanzelfsprekend dat leerlingen de Nederlandse taal machtig zijn als ze naar een Nederlandstalige school gaan. Bij het begin van het schooljaar moeten ouders en leerlingen daarom een engagementsverklaring ondertekenen waarin ze verklaren dat ze altijd Nederlands zullen spreken binnen de schoolmuren, ook op de speelplaats. Anderstalige leerlingen komen vaak alleen tijdens de les in aanraking met de Nederlandse taal. Dat is te weinig. Tijdens de lessen gebruiken ze ook een andere woordenschat dan op de speelplaats. Daar leren ze ook de spreektaal beheersen. Als leerlingen toch hun moedertaal spreken, worden ze op de vingers getikt. Als het de spuigaten uitloopt, volgen er sancties. Ze moeten dan een uur nablijven of ze krijgen een alternatieve taak.”

“Tijdens de les gebruiken ze een andere woordenschat dan op de speelplaats”

“Met deze maatregel motiveren we de leerlingen om de taal beter te leren. Als je niet goed Nederlands kent, is het bijna onmogelijk om te volgen tijdens de les. De woorden in handboeken zijn soms al moeilijk voor Nederlandstalige leerlingen. We ervaren ook dat leerlingen die het Nederlands niet machtig zijn, sneller afglijden naar andere richtingen. De leerlingen beseffen zelf dat ze goed Nederlands moeten kennen als ze met succes verder willen studeren.”

Nee

“De speelplaats is de uitgelezen plek om je moedertaal te spreken” , zegt Kris Van Den Branden, directeur van het Centrum voor Taal en Onderwijs (KU Leuven). “Het komt het welbevinden van de leerlingen ten goede. Dat heeft een positief effect op de schoolresultaten.”

“Uit onderzoek weten we dat kinderen en jongeren gevoelig zijn voor hoe anderen met hun moedertaal omspringen. Je moedertaal is een deel van je identiteit. Iedereen is er emotioneel mee verbonden. Als je als school de moedertaal van je leerlingen op de speelplaats verbiedt, geef je een negatief signaal. Leerlingen krijgen het gevoel dat hun taal niet thuishoort op de school en dat ze er zelf ook niet thuishoren. Als leerlingen zich goed voelen, stellen ze zich vaak positiever op in de les. Meertaligheid toelaten is investeren in het welbevinden van je leerlingen en van je school. De kwaliteit van het onderwijs hangt niet af van de taal die op de speelplaats wordt gesproken. Dat geldt zowel voor kleuters als voor jongeren.”

“Je geeft de leerlingen het gevoel dat ze niet thuishoren op school”

“De speelplaats is de uitgelezen plek om je moedertaal te spreken. Het is en blijft ontspanningstijd. Kinderen moeten op zulke momenten spelen en grapjes maken. Ze moeten zichzelf kunnen zijn. We laten toch ook toe dat Nederlandstalige kinderen hun eigen dialect spreken? Waarom zouden anderstalige leerlingen niet de taal mogen spreken waar ze zich het beste bij voelen? Als je nog een stap verder gaat en je straft de leerlingen die hun moedertaal spreken, dan wordt het welbevinden van de leerlingen sterk aangetast. Scholen zouden positiever moeten leren omgaan met meertaligheid.”


Mijn mening:  De taal van de school en omgeving machtig zijn is belangrijk voor de anderstalige zijn toekomst. Toch vind ik de aanpak verkeerd, zelfs respectloos.
De anderstaligen worden op die manier afgewezen en voelen zich niet aanvaard.
Men kan iemand niet straffen voor het spreken van zijn moedertaal in de vrije tijd!
Hun zelfbeeld zal gekrenkt zijn. Ze voelen zich nergens meer thuis...
Men kan voor een minder aggresief beleid kiezen door de samenhorigheid en verbondenheid te stimuleren.
Als de sfeer goed zit tussen de nederlandse en anderstalige studenten komt het vanzelf wel goed op de speelplaats.
Volgens mij kan de directeur niet goed om met de toenemende diversiteit.
Ik denk dat de ervaringen die jonge immigranten opdoen van groot belang zijn voor hun gedrag later.
Het is belangrijk dat we ons allen verbonden voelen met elkaar!

Mens en medemens: waarden

Verbondenheid is mijn gekozen waarde.

Dit omdat ik overtuigd ben dat
verbondenheid een zeer positieve
 invloed geeft op het leven.
Andere belangrijke waarden komen tot uiting als je je verbonden voelt..
Je denkt niet enkel aan jezelf
 maar ziet alles in zijn geheel.

Je staat stil bij je eigen handelen en wat dat teweeg brengt tegenover anderen en je omgeving. Je wil zoveel mogelijk het beste van jezelf geven omdat je weet dat alle kleine beetjes helpen. 

Je ziet de kleine dingen grootser, iedereen is van belang.

Verbondenheid veroorzaakt inlevingsvermogen, respect, liefde, verdraagzaamheid, en nog veel meer. Het is een kettingreactie van waarden en een fundamentele basis voor een positieve ingesteldheid.
Verbondenheid is volgens mij voelen, het komt vanuit je hart.

Va, vis et deviens

De film Va, vis et deviens is een drama gebaseerd op waargebeurde feiten.
Verbondenheid komt ruimschoots aan bod in deze film. De joden die de falasha's naar het beloofde land helpen.
De band met Shlomo's biologische moeder die onlosmakelijk is. Het brengt hem uiteindelijk terug tot bij zijn moeder in het vluchtelingenkamp. Dit als volwassen dokter waar hij zijn lotgenoten helpt.
Ook in zijn nieuwe omgeving voelt hij zich hoe langer hoe meer verbonden. Hij groeit er op in liefde maar ook in rascisme....

Va, vis et deviens (ga, leef, en word iets):

Soedan, 1985, een vluchtelingenkamp. De VS hebben samen met Israël een luchtbrug opgezet voor de Ethiopische Joden, zodat deze naar het beloofde land kunnen gaan. Een christelijke moeder, die haar man en twee van haar kinderen heeft verloren in Soedan, ziet maar één overlevingskans voor haar laatste zoon en geeft hem de opdracht zich als Jood voor te doen en naar Israël te vertrekken. Omgedoopt tot Schlomo begint hij zijn nieuwe leven in het beloofde land. Om zijn gedragsproblemen op te lossen laat zijn school hem adopteren door een liefdevol, liberaal, non-religieus gezin. Ironisch, want Schlomo moet de schijn ophouden dat hij als Jood is opgevoed.  Hij wordt verscheurd door heimwee en de belofte aan zijn moeder, en moet leven met de angst dat men achter de waarheid zal komen: dat hij geen wees is en al helemaal geen Jood. 

Kies drie scènes uit de film die je hebben aangesproken (positief of negatief). Beschrijf ze zo duidelijk mogelijk en noteer per scène welke gevoelens voor jou de overhand hadden.

Scene 1:  In Israël gaat Schlomo voor de eerste keer in de douche.
                Plots slaat hij volledig in paniek. Hij laat zich vallen op de grond en 
                probeert het water die in het putje wegloopt tegen te houden.

                Hij weent en roept "het is niet mijn schuld, het is niet mijn schuld".

                Een moment in de film waar je een krop in de keel van krijgt.  

                Een basisbehoefte die voor ons zo vanzelfsprekend en in overvloed aanwezig is. 
                Dat moment voel je hoe intens het lijden van die jongen en alle andere lotgenoten is.

             
              Sinds de film ga ik nog bewuster om met water. 
              Ik maak er vooral ook mijn kinderen veel attenter op, en leg uit waarom we geen                   water mogen verspillen.
              

Beschrijving scène 2:

De directie wil Schlomo niet meer op school ondanks zijn uitstekende cijfers.

De andere ouders zijn bang dat het leerniveau zal zakken en voor "zwarte" ziekte's , de school kiest hun kant omdat ze bang zijn veel leerlingen te verliezen.

De adoptiemoeder maakt een scene naar alle omstaande ouders, ze is zeer geëmotioneerd.

Ze begint te likken aan Schlomo's gezicht om te tonen dat hij geen ziekte's heeft.

Gevoelens bij scène 2: Ik voel verontwaardiging tegenover de reactie van de school en ouders..  Dat volwassenen die zelf kinderen hebben zo ongevoelig en bekrompen kunnen zijn. Na alle ellende die Schlomo reeds gekend heeft in zijn jonge leventje (9) krijgt hij nu te maken met rascisme.

 De scene is ook zeer emotioneel omdat de emoties van de adoptiemama zeer goed te voelen zijn.

Beschrijving scène 3:

 Gedurende de hele film blijft Schlomo zijn mama missen en hoopt hij haar ooit terug te zien.  Weglopen van het vluchtelingenkamp, gedragsproblemen, eetstakingen, brieven schrijven, moeite om zich te binden,  zich aangeven bij de politie als niet-jood, studeren voor dokter. Alle gedrag komt voort uit het gemis en het trouw blijven aan zijn mama. Op het einde van de film werkt Schlomo als dokter in een vluchtelingenkamp wanneer hij vanuit de verte zijn mama herkent. Wanneer hij haar aanspreekt met mama en ze elkaar omhelzen schreeuwt en huilt de mama het uit van geluk. Dit is een zeer emotionele scene met een happy-end gevoel maar tegelijkertijd ook een verdrietig gevoel voor het leed er is geweest voor beiden.

              De film was ontroerend, boeiend, aangrijpend.

                

Is wat in de film aan bod komt (onderlinge relaties, gevoelens, ideeën) herkenbaar voor jou? Wat is wel herkenbaar? Wat niet?

Herkenbaar: 

- Mijn man is van Algerijnse afkomst en opgegroeid in oorlog. Hij mist zijn dichte familie en heeft soms wat last van identiteitscrisis. Wanneer hij op bezoek gaat naar Algerije voelt hij zich er niet meer thuis , wanneer hij hier dan is mist hij zijn land en familie. Hij voelt zich met beide verbonden en mist dus altijd een belangrijk deel van hem.

De problemen, oorlog in Israël zijn herkenbaar vanuit actua en nieuws. De film speelt zich af  in 1985. Vandaag heerst er nog steeds oorlog in Israël. Overbevolking ontstond er door hereniging van de joden (zionisten) vanuit de hele wereld. Kolonisatie en intimidatie lijken er vanzelfsprekend te zijn.
De holocaust tegenover de joden is een verschrikkelijk drama geweest. De joden voelen een sterke verbondenheid met elkaar en dan is het mooi om elkaar herenigd te willen zien. De manier waarop het gebeurdt lijkt mij wel zeer treurig.

Oorlog om bloedlijn, ras of geloof vind ik persoonlijk middeleeuws!

Een recent artikel uit de standaard toont gelijke thematieken als de film:

De link tussen IS en Israël

De Standaard*,

Vr. 20 Feb. 2015, Pagina 35

De lichamen van de vier joodse slachtoffers van de aanval in de koosjere winkel in Parijs waren nog niet koud of Benjamin 'Bibi' Netanyahu stuurde al zijn eerste boodschap naar de Franse en Europese joden om naar de staat Israël te komen. Een geluid dat Netanyahu en zijn politieke clan in de Joodse staat geregeld naar buiten brengen. Dat is niet verwonderlijk, want die staat was gebouwd door Europese kolonisten die daartoe gemotiveerd werden met een ideologie die gelooft dat antisemitisme eigen is aan de Europese cultuur en beschaving en dat de joodse aanwezigheid in Europa antisemitisme aanwakkert. Dat zijn niet mijn woorden, maar wel de woorden van de stichter van het zionisme, Theodor Herzl, in zijn pamfletThe Jewish State, zeg maar de bijbel van het zionisme.
De Joodse staat is gebouwd op de ideeën van Theodor Herzl en draagt de zionistische overtuiging hoog in het vaandel. Zionist zijn lijkt vaak het enige bindende element in een vaak gepolariseerde en gespannen kunstmatige maatschappij. Daarom moest Tzipi Livni, de politieke tegenstander van Bibi, op zijn uitspraken schieten net vanuit dat zionistische denkkader. Livni zei dat joden niet naar Israël moeten emigreren omdat het een safe haven is, maar omdat ze zionisten zijn. Een contradictie volgens mij, want de leer van het zionisme zegt juist dat Joden nérgens in

de wereld veilig kunnen zijn behalve in een eigen Joodse staat. Dus Netanyahu is de consequente zionist en Livni probeert politieke punten te scoren zonder afstand te nemen van de staatsideologie. Begrijpelijk, maar zwak.

In de Franse synagoge waar Netanyahu kwam spreken en zijn uitspraken herhaalde, was de reactie geloofwaardiger. Na de speech van de Israëlische premier barstte een spontane Marseillaise uit, een niet mis te verstaan statement. Netanyahu stond gegeneerd te luisteren hoe zijn religiegenoten duidelijk maakten dat ze geen landgenoten van hem zijn, maar wel van, bijvoorbeeld, de Franse moslims. Een gedachte die elke zionist doet huiveren.

Je zou denken dat de man zijn les had geleerd, maar niks bleek minder waar. Zondag heeft Netanyahu naar aanleiding van de aanslag in Denemarken dezelfde boodschap de wereld ingestuurd, deze keer met veel meer kracht: 'Europese joden zouden massaal moeten emigreren naar Israël, want dat is hun land', zei hij.

Zionisme kan alleen leven van een pessimistisch wereldbeeld, waar racisme en botsing der beschavingen onvermijdelijk zijn. Een wereldbeeld en een discours waar gevaar de enige realiteit is en 'samenleving' een illusie. Joden aanmoedigen om te migreren naar een koloniale staat die van apartheidsmuren en nucleair arsenaal moet leven, en die systematisch het internationaal recht en de mensenrechten met voeten treedt, om daar dan veilig te zijn: het is niet alleen paradoxaal maar ook wansmakelijk. Nergens zijn joden meer in gevaar dan in bezet Palestina. Nergens worden ze meer in een conflict geïnstrumentaliseerd dan daar.

De parallellen met het discours van Islamitische Staat zijn frappant.Daesh beweert ook dat moslims niks te zoeken hebben in het Westen en dat ze massaal naar het nieuwe kalifaat moeten emigreren om mee te bouwen aan een utopische maatschappij van gelijkheid en rechtvaardigheid. IS huivert ook voor elk project van geslaagd samenleven en heeft islamofobie nodig, zoals een zionist antisemitisme nodig heeft voor zijn politieke doeleinden. Zonder antisemitisme kan het zionistische project niet slagen, en zonder islamofobie kan het kalifaat-project niet slagen. Daarin versterken die twee tendensen elkaar.

Ik hoor u al zeggen, beste lezer, 'maar Israël is een democratie en pleegt geen barbaarse daden'. Dat is maar een deel van het perspectief. Israël is een democratie voor het eigen volk, maar een apartheidsstaat voor niet-joden. Discriminaties tegen niet-joden die in de Joodse staat wonen en zijn nationaliteit dragen, zijn wettelijk bepaald en zijn niet zoals hier bij ons een eventueel gevolg van misbruik. Het beleid tegen de Palestijnen is een nog extremere vorm van apartheid en actieve etnische zuivering. Israël pleegt wel degelijk barbaarse daden en moordt onschuldige burgers. Al zijn het dan hightech barbaarse daden en zijn we allemaal zo geconditioneerd dat we het dan op een cynische manier aanvaarden.

Maar los van de gebruikte methodieken is de kern van het discours identiek. Dat is een reden te meer om te strijden tegen antisemitisme en tegen islamofobie. Daarom moeten Joden en moslims hier ook gezamenlijk strijden tegen nefaste segregatie-ideologieën zoals het zionisme en wat meer en meer moslims ervaren als de salafistische versie ervan.

Dyab Abou Jahjah ■






In het artikel vergelijkt men IS met Israël.
Het is een rare gedachte maar wanneer je het artikel goed leest klopt er wel iets van:
Beide partijen huiveren van de gedachte van het geslaagd samenleven met andere etnische groepen.
IS wil en veroorzaakt islamofobie in het westen om hun volk terug te lokken.

Israël roept bij het minste op aan de joden om naar Israël terug te keren. Dit met de ideologie (=zionisme) dat joden niet met andere etnische groepen zou kunnen samenleven omdat het antisemitisme (=jodenhaat) aanwakkert. Men wil alle joden herenigd in een eigen staat.

Door zo'n oproepen krijg je nooit eindigende oorlogen.
Er is niet genoeg plaats in Israël om vele generaties joden vanuit de VS en Europa naar daar te sturen. Israël is reeds ver over zijn grenzen aan het bezetten met kolonisatie als gevolg. Buitenstaanders die koppig blijven moeten lijden en zijn minderwaardig. Voor hun is het onmogelijk een menswaardig leven op te bouwen.

IS wil hetzelfde en roept alle Moslims op te vertrekken vanuit het westen. Stel je voor dat alle moslims aan die vraag voldoen...
Dan gebeuren dezelfde wantoestanden...
IS maakte reeds veel negatieve propaganda. Volgens bovenstaand artikel is dit om islamofobie aan te wakkeren (denk maar aan de filmpjes van onthoofding die IS op internet spreidde).
Islamofobie is immers in het voordeel van IS want die willen meer aanhangers.....

Gelukkig zijn er hier wel vredelievende joden en moslims die bereid zijn in diversiteit met elkaar te leven en elkaars geloof, tradities en afkomst te respecteren.
Soms is het beter te weigeren mee te doen aan wantoestanden en ergens te wonen zonder "eigen staat".

De oplossing van deze conflicten is ver weg. Men moet eerst bereid zijn elkaar te accepteren en als gelijkwaardig beschouwen.

In onze samenleving is het belangrijk dat we begripvol zijn met de toenemende diversiteit:
Stel je jezelf voor met je kinderen in een oorlogsland...
Wij zouden toch ook vluchten naar een veiligere woonplaats?
Ik vind de miserie in vele landen ook bedenkelijk. In hoever profiteert Europa mee van problemen ? Bepaalde Europese landen hebben bedenkelijk veel politieke en economische macht op een ander ?!?

reportage panorama: Mijn Jihad