Mens en zingeving

Wat geeft voor mij zin aan het leven?
Op de eerste plaats mijn kinderen en familie. Ook mijn werk, vrienden, de natuur geven zin aan mijn leven.
Voor al deze aspecten voel ik op 1 of andere manier liefde.
De zin van het leven is dus het liefhebben van het leven en zijn aspecten.
Wie lief heeft moet ook mee zorg dragen.
Mijn doel is dus zo oprecht mogelijk te leven.
Wanneer ik kan zoveel mogelijk een bijdrage leveren aan deze wereld.
Dit kunnen zeer simpele dingen zijn als een verwaarloosd hondje in huis nemen, hongerige vogels voeden, een maandelijkse bijdrage aan een goed doel, minder vlees consumeren, geen water verkwisten, vuiligheid die rondslingerd niet voorbijlopen maar oprapen ook al is het niet van mijzelf, begripvol en liefdevol zijn.....
En dit ook meegeven met mijn kinderen (en de peuters in de creche waar ik werk) want onze kinderen zijn de toekomst.
Correct en met liefde participeren in dit leven en onze wereld lijkt iets zinvol voor mij.

Joël De Ceulaer : de zin van het leven:

Ik volg de mening van Joël De Ceulaer dat iemand die op zoek is naar de zin van het leven niet goed bezig is.
Leven is voor mij iets spontaans.
De opmerking dat het leven nutteloos is als er geen god bestaat vind ik niet correct.
Is liefde nutteloos?
Stel nu dat god wel zou bestaan: je gedraagt je zoals het hoort en je gaat naar de hemel.
Is dit dan meer nuttig dan dit leven ??
Geloven zijn erop gericht goed te zijn voor de ander en je omgeving. Om niet zelfzuchtig te zijn en zorg te dragen voor alle leven.
Dat is de zin van het leven. En of er dan wel of niet een god bestaat veranderd niets aan de zingeving van ons leven.
Ik leef in het heden en probeer dit gewoon nuttig en vredelievend in te vullen..

Geluk maak je volgens mij zelf. Door positief in het leven te staan.
Door stil te staan bij al het geluk die je gegeven is en de negatieve ervaringen een plaatsje te geven.
Alle ervaringen die je opdoet vormen je als mens; zelfs de slechte.

Niet alles heb je onder controle, de sleutel tot geluk is hoe je omgaat met je ervaringen
Gelukkig zijn met wat je wel krijgt is dan een keuze die je maakt en jezelf vooruit helpt.
Mijn mening gaat uit van een oorlogsvrij, welstellend land...
Iemand die zijn hele leven gedoemd is om in extreme armoede en oorlog te leven zal het veel moeilijker hebben zijn geluk zelf te zoeken omdat het een situatie is waar je niet uitraakt.

Eigenlijk is het leven voor mij gewoon geluk. Elke dag is een geschenk en tegenslag hoort daar soms bij!

Niet alles als vanzelfsprekend ervaren maakt gelukkig.
Je hoeft het niet te ver te zoeken. Het is er gewoon in de simpele dingen van het leven.
Door stil te staan bij wat je gegeven is:
Een wandeling in de natuur kan mij bijvoorbeeld een intens gevoel van geluk doen ervaren.
Bij die gelukservaring stilstaan is de sleutel tot geluk.

In dit filmpje wordt aan mensen van over de hele wereld gevraagd wat voor hen geluk is.

(klik link)   https://vimeo.com/18263144

Deze uitspraken over geluk spreken mij het meest aan:

• tevreden zijn met wat je hebt en met wie je bent.
• geluk is een mango, dansen, een kind die zijn fantasie de vrije loop laat,.... geluk is er potentieel in elk moment.
• geluk is water hebben ( basisbehoefte)
• geluk is een gelukte oogst waarmee ik mijzelf en mijn familie kan voeden (basisbehoefte)

Deze uitspraken liggen mij het meest omdat ze het dichtst bij mijn opinie aansluiten:

Geluk bestaat uit de simpele alledaagse dingen in het leven. Iemand die beseft wat hem geschonken is zal zich automatisch gelukkiger voelen dan iemand die steeds meer wil.

Wat is geloven voor mij?

De post-kritische geloofschaal:

De PKG schaal verdeelt hoe je gelooft, in 4 onderdelen:

- orthodoxie : het letterlijke geloven, bijvoorbeeld geloven dat Jezus echt letterlijk over water        gewandeld heeft 
- externe kritiek: eerder vasthouden aan wetenschappelijke verklaringen in plaats van bijbelverhalen
- relativisme: interesse hebben in religie, zonder zich op 1 bepaalde godsdienst vast te  pinnen
- post-kritisch geloof of tweede naiviteit: de bijbelverhalen interpreteren, er waarden en normen     uithalen, zonder verhalen letterlijk te geloven

Dit is mijn resultaat van de Post-kritische geloofschaal:






Ik geloof niet in het volgen (praktiseren) van een religie aan de hand van instructies uit een boek. De bijbel is volgens mij een boek waarin waarden beschreven staan aan de hand van verhalen. Ik geloof wel dat er waargebeurde feiten in de bijbel staan maar dat deze met een korrel zout genomen moeten worden.
In die tijd was het grootste deel van de bevolking analfabeet en gingen verhalen mondeling, zo ontstonden er na verloop van tijd mythes. Die werden dan later beschreven en uitgewerkt in de bijbel.

Ik praktiseer dus niet.

Wel bedank ik god regelmatig voor het leven die mij geschonken is en zal ik bij grote problemen in gedachten mijn problemen overlopen naar die "god".
Toch vind ik het twijfelachtig of zo'n god die alles hoort en ziet ook echt bestaat.

De basis van mijn beweegredenen is dankbaarheid voor het leven, onze planeet en het heelal. (Alles wat bestaat dus.)
En die dankbaarheid wil ik kwijt aan god. God is mischien de kosmos en geen bewust "persoon" , dat maakt niet uit.
Bloemen en planten leven volgens mij. Het is niet omdat ze geen bewustzijn hebben dat je niet dankbaar kan zijn en dat niet kan benoemen...

Het lijkt mij wanneer ik er diep over nadenk soms wat onwerkelijk dat elk organisme op aarde zich zo precies en specifiek ontwikkeld heeft. Men kan alles wel wetenschappelijk verklaren; In de evolutietheorie geloof ik.
Toch vind ik het onverklaarbaar dat zo'n proces "uit het niets" komt en zoveel dieren, planten, organismen, mensen tot in de puntjes vanzelf gecreeërd werden.
Iets stuurt de evolutie en daarin zie ik de rol van god. Natuur en god zijn voor mij 1 geheel.



Ik geloof ook in karma.
Iemand die zich goed gedraagt plukt er ooit de vruchten van. Of het iets goddelijks is weet ik niet. Karma kan in dit of??  in een volgend leven.  Dit alles is voor mijzelf een vraagteken omdat er geen bewijs van is.


Soms geloof ik dat wij ons leven telkens herbeginnen en na elk leven iets wijzer worden.
Dit komt door deze reden:
Ik droomde ooit een gesprek met vriendinnen, na het gesprek ben ik onder de indruk dat ik deze situatie reeds gedroomd heb. (=droom)
Enkele dagen later gebeurde het dan echt (veel zinnen en acties in detail).
Ik droomde dus een deja-vu die later echt gebeurde.
Elk woord, detail en elke handeling was alsof het al meerdere keren gebeurd was.
Het voelde dus aan als een meervoudige deja-vu. (alsof ik het voordien verschillende keren gedroomd of meegemaakt had.)
Dit geeft een indruk op mij gelaten met een gelovige toets aan. Toch slaat de twijfel terug toe als ik lees dat deja-vu's verklaarbaar zijn.

De wet van karma

Komt alles wat je doet weer bij je terug?

Susan Smit in Body Mind, november 2003

Het woord ‘karma’ komt uit het Sanskriet en betekent letterlijk: ‘doen’ of ‘handeling’. In de praktijk betekent het gewoon dat iemands karma zijn of haar eigen handelen is en de gevolgen die daaruit voortvloeien. Het is een woord dat zo’n breed terrein beslaat dat de betekenis ervan in onze taal alleen door een lange omschrijving duidelijk kan worden gemaakt. Daarom adopteerden we in het westen al in de negentiende eeuw de term karma, met de betekenis dat alles wat we doen ooit ergens bij ons terugkomt. Niet alleen negatieve dingen, maar ook positieve dingen. Karma zorgt niet alleen voor rampspoed, maar zorgt er ook voor dat je op een bepaald moment de vruchten kunt plukken van goede daden in het verleden.

Karma is niet meedogenloos, maar het is gericht op groei, inzicht, bewustwording en liefde. Lijden is soms de enige manier om tot inkeer te komen. Karma is dus geen strafsysteem, maar een systeem van zelfontwikkeling waarin je steeds nieuwe kansen en mogelijkheden geboden worden om te leren, die je kunt benutten of laten liggen. En het belangrijkste: de karmische wetten geven het inzicht dat je de kracht hebt om nu te zaaien wat je straks wil oogsten.